Vol verwachting klopt mijn hart!

Daar zit je dan in je nieuwe huis in je nieuwe woonland, vol verwachting klopt mijn  hart……, te wachten tot je echt gelukkig wordt, want als ik geëmigreerd ben dan zal alles beter worden, beter gaan, beter lopen; onze relatie, het contact met de kinderen, ons leven (we zijn tenslotte op elkaar aangewezen), ik ga voortaan …. Enz.. Kortom ALLES zal verbeteren door de emigratie.

Dat klinkt allemaal heel mooi en dat is het ook. Veel mensen vergeten echter dat als ze gaan emigreren ze naast de verhuisdozen met inboedel, er ook een verhuisdoos meegaat waarin ze zichzelf, hun persoonlijkheid meenemen. Terwijl er over de materiële zaken zorgvuldig wordt nagedacht of het echt wel mee moet, de persoonlijkheidsdoos wordt vaak achterloos ingepakt en meegenomen. Naast de persoonsgebonden kwaliteiten, competenties en positieve eigenschappen, bevat deze doos ook je (on)hebbelijkheden, je eigen(n)aardigheden en niet te vergeten de in de loop der jaren ingesleten ‘patronen.

Klaagde men in Nederland dat het te nat of te koud was, in het nieuwe land klaagt men dat het te droog of te warm is. Als je in Nederland niet makkelijk contacten legde, zal dat in het buitenland waarschijnlijk niet anders zijn. Je overvolle agenda zal misschien de eerste tijd wat meer lege plekken vertonen, maar na verloop van tijd, zal er weinig verschil meer te zien zijn met je Nederlandse agenda. Misschien zijn het nu geen zakelijke afspraken meer, een agenda kan ook gevuld zijn met uitjes, feestjes, bezoeken enz..  en veel ‘feestjes’ kunnen op den duur ook beklemmend gaan werken. Wat eerst geweldig leek, de rust en de stilte, het andere tempo, de temperatuur, de andere manier van leven, kan voor onrust gaan zorgen. De schilderdoos staat nog steeds onaangeroerd in de kast, ondanks dat je eindelijk iets creatiefs wilde gaan doen en je hebt je ook nog steeds niet opgegeven voor die flamingocursus.

Al je wensen, verlangens en voornemens, nu ga ik het echt anders doen, zijn weggesmolten als sneeuw voor de zon. Na verloop van tijd kun je mogelijk constateren dat je leven na emigratie niet eens zo heel veel veranderd is, behalve dan dat je op een andere plek woont, je je wat aangepast hebt aan de nieuwe cultuur en de verwachtingen die je had (helemaal) niet zijn uitgekomen.

Dit heeft alles te maken met die ene verhuisdoos die achteloos ingepakt en weer uitgepakt is, die doos waarop geschreven stond PERSOONLIJKHEID.

Als je echt het roer om wilt gooien, op een andere manier in het leven wilt gaan staan, en je betekenis en/of zin wilt geven aan je emigratie, dan is het noodzakelijk om ook deze verhuisdoos zorgvuldig uit te pakken (het liefst al bij het inpakken) en keuzes te maken m.b.t. wat je nog wel wilt ‘gebruiken’, waar je nog blij mee bent en wat wilt uitbouwen enz.. Ga voor jezelf na wat je wilt veranderen in je leven en je levensstijl, stel je doel vast, wat wil ik bereiken, en stel jezelf 4 onderstaande vragen: 

  • Wat heb ik nodig om mijn doel te bereiken?
  • Welke mogelijkheden heb ik nu al om dat na te streven?
  • Hoe zou ik weten dat ik mijn doel bereikt heb?
  • Wat verwacht ik dat er ten positieve gaat veranderen in mijn leven, wanneer ik mijn doel heb bereikt?

Mogelijk dat je antwoorden een begin kunnen zijn om de door jouw gewenste veranderingen in je leven na emigratie in gang te zetten.

Mocht je dit niet alleen lukken, dan is het altijd mogelijk om samen met een coach te kijken naar hoe jouw wensen en verlangens vertaalt kunnen worden in concreet gedrag, zodat je op den duur kunt zeggen: “ik ben gelukkig(er) geworden na mijn emigratie”.

Judith Straver Coach en Trainer van Buro ekSTRAVERt juni 2011