ROUWBEGELEIDING

“Zij die wij liefhebben en verliezen zijn nooit meer waar zij waren, maar zijn altijd waar wij zijn”

Na het overlijden van een geliefd persoon verandert er veel in uw leven. U wordt overspoeld door gevoelens en gedachten als: boosheid, agressie, intens verdriet, niets meer willen, depressief of onverschillig zijn, je niet meer nodig of onbegrepen voelen en soms zou je er zelf ook niet meer willen zijn.

Dit kan leiden tot verwarring en vragen oproepen als: Ben ik wel normaal? Klopt het wel dat ik zo heftig reageer? Komt dit ooit nog goed? Is het niet gek dat ik zo vaak moet huilen, of juist niet huil? Mijn omgeving zegt dat ik weer verder moet met mijn eigen leven, maar ik weet niet hoe…

Dit alles hoort bij rouwen, want rouwen is een normale reactie van mensen die iemand verloren hebben waarmee ze verbonden waren. Het is een periode waarin je je bevindt tussen het ‘oude vertrouwde’ en een ‘onbekend ander’ leven. Niets is meer vanzelfsprekend en alles lijkt op losse schroeven te staan.

De ervaring leert dat er een preventieve werking uit kan gaan van één of meer gesprekken in deze eerste fase van rouw. Gesprekken waarin niet alleen de laatste fase van eventuele ziekte en het sterven aan bod kan komen, maar ook uw kijk op het leven, de nabije toekomst en alles wat u verder ter sprake wilt brengen.

Door uw gevoelens en gedachten te (h)erkennen en samen in perspectief te plaatsen krijgt u vaak meer vertrouwen in uzelf en gaat u uw toekomst met een beetje meer vertrouwen tegemoet.