De vrouw die JA zegt als ze NEE bedoeld
Loes is een opgewekte vrouw die altijd en voor iedereen klaar staat. Niets is haar teveel. Als aan haar iets gevraagd wordt om te doen, zal ze zich in allerlei bochten wringen om de vraag van de ander te vervullen, ook al komt haar dat op sommige momenten niet goed uit. Enkel als ze een hele goede reden heeft om te weigeren zal ze nee zeggen met een waslijst van excuses, maar dat kost haar veel moeite.
Loes huldigt de principes: “Nee zeggen mag niet” en “Als de ander maar gelukkig is, dan ben ik het ook”!
Langzamerhand merkt Loes dat hoe meer ze voor anderen doet, ze hier zelf niet (meer) echt gelukkig van wordt. Ze heeft het gevoel dat haar hulpvaardigheid tegen haar gaat werken, ze geleefd wordt en geen ruimte meer heeft om haar eigen dingen te doen.
Ze besluit om te gaan experimenteren om bewust af te wegen wat ze wel of niet voor de ander wil doen, meer voor zichzelf te kiezen en wat vaker NEE te zeggen.
Helaas wordt ze al snel geconfronteerd met vervelende reacties uit haar omgeving. Ze wordt o.a. bestempelt als egoïstisch en krijgt opmerkingen als “dat heb je toch altijd gedaan”, “waarom doe je dat nu opeens niet meer”, “je zit zeker op een cursus”. Aangezien ze hier (nog) niet goed mee om kan gaan, valt ze weer terug in haar oude gedrag. Haar omgeving blij, Loes een stuk minder!
Laten we dit eens nader bekijken:
Loes is gewend dat mensen positief op haar reageren en blij zijn met haar. Op het moment dat ze voor zichzelf kiest en negatieve reacties krijgt, schrikt ze daar van en voelt ze zich daar niet prettig bij. Dan maar weer terug naar ‘het oude vertrouwde’, hoewel die ‘jas haar niet meer past’.
Haar omgeving is zo gewend om een positief antwoord te krijgen dat een NEE opeens rauw op hun dak valt. Ze waren er vanuit gegaan dat Loes JA zou zeggen, hebben daar hun ‘planning’ op gebaseerd en reageren boos als Loes hun plannen in de war schopt. Maar hoe kan Loes nu hun plannen in de war schoppen als er een vraag is gesteld?
En hier zit nu bij beide partijen de verwarring: Het kenmerk van een vraag is dat er geantwoord kan worden met ja, nee, misschien, ik weet het nog niet enz.
Als er op het moment van het NEE van Loes sterk emotioneel gereageerd wordt door de ander, dan stelde hij/zij in wezen geen vraag aan haar, maar legde een eisenpakket op tafel waar Loes aan moet voldoen. Loes ‘vertaalt’ een vraag als iets wat ze niet mag weigeren!
Op het moment dat Loes zich hier meer bewust van werd, werd het voor haar gemakkelijk om NEE te zeggen, zonder zichzelf schuldig te voelen en maakte ze tijd om met de ‘vragensteller’ rond de tafel te gaan zitten en te bespreken of de vraag nu echt wel een vraag was of meer een eis.
Naast dat Loes bewust bezig is met het veranderen van haar eigen gedrag, heeft ze tevens de taak om haar omgeving opnieuw ‘op te voeden’.
Het meest lastige voor Loes is nog als ze een middag voor zichzelf heeft gepland, om dan op een vraag met NEE te antwoorden.
De keus is en blijft aan Loes, gaat ze de ánder ‘teleurstellen’ of blijf ze zichzelf teleurstellen!
Loes komt er wel, zij is flink aan het experimenteren en krijgt nu zelfs complimenten van haar omgeving dat ze voor zichzelf kiest, haar keus zorgvuldig verwoord en dat haar omgeving
van haar aan het leren is!
